Het klokhuis | Buffelboer | Fragment 2

Het klokhuis | Torero

Tot groot onbegrip van directeur en publiek krijgt een stierenvechter medelijden met zijn tegenstander.

INT. ARENA – DIRECTIEKAMER


Onder een striemend fluitconcert haast een TORERO in Spaans stierenvechterskostuum en met een kort zwaardje zich de directiekamer binnen.

TORERO


(Verbijsterd) Wat is dat voor stier?!

DIRECTEUR


Jaaa, wat een monster, hè! Wat een beul!
Achter een bureau grijnst een zwaarlijvige DIRECTEUR.

TORERO


Zoiets heb ik nog nooit gezien.

DIRECTEUR


Twee keer zo zwaar als normaal en die horens! Een maatje te groot voor jou zeker?

TORERO


Dat valt wel mee.

DIRECTEUR


(Verwonderd) Heb je ‘m al verslagen?

TORERO


Ehh… nee. Ik vond het zielig.
De DIRECTEUR kijkt hem ongelovig aan. In de stilte horen we de menigte scanderen: LAFAARD! LAFAARD! LAFAARD!

DIRECTEUR


Zielig?

TORERO


Ja, hij lijkt wel verlegen. Staat daar maar om zich heen te kijken naar het publiek.

DIRECTEUR


Hij moet naar JOU kijken! Je moet ‘m uitdagen! Kijk zo! Olé! Olé!
Hij heeft een A4-tje van zijn bureau gegrist en wappert die als een rode lap in de lucht.

TORERO


Dat heb ik ook gedaan! Ik stond minutenlang te zwaaien en toen ie eindelijk kwam, gaf t’ie me een lik.

DIRECTEUR


Een lik?

TORERO


Ja, hij vindt me lief.
Woest graait de DIRECTEUR een vulpen van zijn bureau.

DIRECTEUR


Dan moet je ‘m boos maken! Prikken! Heb je ‘m geprikt?!

TORERO


Tuurlijk heb ik ‘m geprikt. De picadores op hun paarden hebben ‘m geprikt, de banderilleros met hun speren, IEDEREEN heeft ‘m geprikt.

DIRECTEUR


En werd hij woedend?!

TORERO


Nee, hij vindt ons allemaal lief.
Onthutst ploft de DIRECTEUR achter zijn bureau neer en begint driftig door een ordnermap te bladeren.

TORERO (CONT.)


En ondertussen staan we volslagen voor schut. Moet je dat publiek horen.
In de verte scandeert het publiek: GELD TERUG! GELD TERUG!

DIRECTEUR


Ik snap er niets van. Een Afrikaanse buffel van twee meter hoog. Oersterk. Kijk.
Hij draait de ordnermap naar de TORERO toe.

TORERO


Ja, ik zie het. Eén meter breed, melkproductie… Hè?!
De DIRECTEUR trekt de map weer naar zich toe.

DIRECTEUR


Melkproductie… negen liter per dag.
Verbijsterd laat de TORERO zich in een stoel zakken.

TORERO


Het is een koe!
Het gejoel van het publiek is oorverdovend: LOSERS! LOSERS!

TORERO (CONT.)


Er staat een koe in de ring!

DIRECTEUR


Ja… Ja… En we kunnen niet meer terug. Nou moet hij eraan ook.
De TORERO kijkt hem ongelovig aan.

TORERO


Nee-ee! Ik ga niet vechten met een koe! Ik heb ook m’n trots.

DIRECTEUR


Er zit niets anders op. Het publiek wil bloed zien. Dus doe het snel.

TORERO


Maar het is zo’n lief ding. Ze huppelt als een jong hondje achter me aan.

DIRECTEUR


Meteen de genadeslag: tsjakka!

TORERO


Ik kan het niet!
Driftig graait de DIRECTEUR het zwaardje uit zijn handen.

DIRECTEUR


Dan doe ik het wel!

TORERO


Nee! Nee! Misschien heeft ze wel kalfjes!
Maar de DIRECTEUR heeft het kantoor al verlaten. Moedeloos trekt de TORERO de zwarte steek van zijn hoofd en draait de ordnermap weer naar zich toe.

TORERO (RICHTING MAP, CONT.)


Vergeef ons, lieve koe.
In de verte barst opeens een donderend boegeroep los en in de openstaande deur verschijnt een aangeslagen DIRECTEUR.

DIRECTEUR


(Zwakjes) Ik kan het ook niet.

TORERO


Die ogen, hè.

DIRECTEUR


Ja, die droevige runderogen.