De spooktrein
Door de schuld van dandy Teddie zijn enkele trein-passagiers gestrand op een verlaten stationnetje en opgesloten in de wachtkamer. De zenuwen van iedereen zijn tot het uiterste gespannen.
INT. STATION – WACHTKAMER
Ongemerkt is de deur van het kassakantoor opengegaan en geruisloos komt TEDDIE naast CHARLES staan. Die kijkt opzij en schrikt zich lam.
CHARLES
(geërgerd) Besluip me niet zo, man!
TEDDIE
(verontwaardigd) Nou ja zeg! Eerst praat ik te veel, dan weer te luid en als ik helemaal niets zeg, is het ook niet goed!
CHARLES
Blijf gewoon uit mijn buurt, dan is alles opgelost.
TEDDIE
Ik wil u beiden juist even spreken.
CHARLES
O?
TEDDIE
Ja. Ik ehh… wil u waarschuwen.
PEGGY
(nerveus) Waarvoor dan?
TEDDIE
Nou, weet u… Ik heb zo’n akelig vermoeden… dat we in groot gevaar verkeren.
PEGGY
O mijn God!
CHARLES
Is dit weer éen van uw grappen?
TEDDIE
Integendeel. Gewoon een voorgevoel dat er nog iets staat te gebeuren.
PEGGY
(paniekerig) Ik voel het ook! Zo duidelijk!
Ze begint zenuwachtig door de wachtruimte te ijsberen.
CHARLES
(tegen Teddie) Ziet u dan niet wat u aanricht?! Hou toch uw mond!
TEDDIE
Maar u moet me geloven: het ergste gaat nog komen!
PEGGY
Ik geloof u!
CHARLES
Wat dan?! Wat staat ons volgens u te wachten?!
TEDDIE
Ja, dat is het vreemde… Dat weet ik niet.
Charles kijkt hem grimmig aan.
TEDDIE (CONT.)
Daarom moet u mij iets beloven.
PEGGY
(nerveus) Wat moeten we beloven?! Wat?!
TEDDIE
Als er iets onaangenaams gebeurt, laat u zich dan leiden door mij.
Stilte.
CHARLES
(zacht) Door u?
TEDDIE
Precies. Kan ik op uw steun rekenen of niet?
PEGGY
Maar wat gaat u dan doen?!
TEDDIE
Dat is nou het grappige… Ik heb nog geen flauw idee.
CHARLES
(dreigend) Door u?!
TEDDIE
Ja. Is dat zo vreemd?
CHARLES komt dreigend op TEDDIE af en die deinst achteruit in een hoek.
CHARLES
(woest) U bent de hele reden dat wij hier zitten! Door u is het hier onaangenaam en ondraaglijk! Het enige grote gevaar hier dat bent u!
PEGGY
(gilt) Charlie, alsjeblieft, niet doen!
Gealarmeerd door het rumoer komen RICHARD, ELSIE, JULIA en STERLING de wachtruimte binnengesneld.
TEDDIE
Ik voel me gevleid.
CHARLES
Met uw bespottelijke maniertjes, uw misplaatste geintjes en uw stuitende gebrek aan respect voor uw medemens. Uw aanwezigheid hier is niet te harden!
TEDDIE
De jongens van de Club zouden trots op me zijn.
CHARLES
Dus doet u ons een genoegen… (grijpt Teddie in de nek en draait zijn arm op z’n rug. Zo duwt hij hem richting kassakantoor)… en laat ons met rust!
PEGGY
Niet vechten, Charlie, er zijn al problemen genoeg!
CHARLES
Die ben ik juist aan het oplossen.
TEDDIE
(tegen Richard) Uhh, als het niet teveel moeite is… Doe iets!
RICHARD
O, sorry, u heeft gelijk.
Hij snelt naar de deur van het kassakantoor en houdt hem voor Charles open. Die werpt Teddie naar binnen, neemt de sleutel eruit en draait de deur op slot.
CHARLES
Ziezo. Dat voelt al een stuk beter.
RICHARD
(geamuseerd) Ik kan u geen ongelijk geven.