Trauma 24/7 | Aflevering 9 | Scène 15
Op zijn laatste vliegreis is Purser Chris besmet geraakt met het ebolavirus en beseft dat hij het niet gaat overleven.
INT. SEH / BEHANDELKAMER 1
Op het bezwete gezicht van Chris zijn nu ook de vage vlekken van bloeduitstortingen te zien. Twee watjes in zijn neus stoppen het bloeden. Naast hem staat Claire in volledig beschermingstenue met helm en ademhalingsapparaat en legt een tweede infuus aan. Beide armen hebben nu een eigen infuus. Chris ligt voor zich uit te staren.
CHRIS
Ben je getrouwd?
CLAIRE
Neuh.
CHRIS
Een vriend?
CLAIRE
Hoezo? Heb je belangstelling?
Chris glimlacht.
CHRIS
Altijd arts willen worden?
CLAIRE
Chirurg. Van kindsaf aan. Ik sneed alles open. Zelfs de hond.
CHRIS
En nu mensen?
CLAIRE
Nog niet. Ik zit nu in de SEH stage. Daarna komt het echte OK-werk.
CHRIS
En daarna ben je chirurg?
CLAIRE
Algemeen. Maar ik wil cardiochirurgie doen. Dat is het moeilijkst.
Chris blijft even stil.
CHRIS
Ooit weleens getwijfeld of je dat gaat halen?
CLAIRE
(lacht) Nee, ik niet.
CHRIS
En als je geen vaste hand blijkt te hebben, wat doe je dan?
CLAIRE
Oefenen tot ik het wèl kan.
CHRIS
En als je een oog verliest?
Claire is even uit het veld geslagen.
CLAIRE
Dan heb ik een probleem.
Chris begint te hoesten. Een donkerrood slijm gulpt uit zijn mond. Hij begint zwaar te ademen, maar blijft toch doorpraten:
CHRIS
(bijna lachend) Stel je voor dat je het niet redt. Dat alle inspanningen vergeefs waren.
Claire probeert hem te kalmeren:
CLAIRE
Rustig maar.
Chris blijft doorpraten, terwijl het bloed uit z’n oren stroomt:
CHRIS
Je relaties verwaarloosd en je ouders. Alles opzijgezet voor dat ene doel. En je eindigt ergens als tweederangs arts op een eerste hulp. Zie je het voor je?!
In de verte klinken Afrikaanse trommen.
CLAIRE
(sussend) Stil nou.
Ze probeert met watjes de stroom bloed uit zijn oren te stelpen.
CHRIS
Zet niet alles op éen kaart! Neem een gezin. En maak er niet zo’n fiasco van als ik.
De opzwepende tromroffels worden steeds luider.