Rozengeur & Wodka Lime | Aflevering 22 | Scène 1 en 2
Babette moet bemiddelen in een scheidingszaak, waarvan een kind de dupe dreigt te worden.
INT. ADVOCATENPRAKTIJK / KANTOOR BABETTE / OCHTEND 1
Babette doet de deur van haar kantoor open. Rogier zit ineengedoken aan tafel met een paperclip te spelen. Marion staat met haar rug naar hem toe in de boekenkast te staren. Beiden draaien zich om als ze Babette horen binnenkomen en glimlachen haar innemend tegemoet. Babette knikt zo vriendelijk mogelijk terug.
MARION
(terloops) Ik heb vanochtend al wat boodschappen gehaald. Twee biefstukjes, asperges, (Met een knipoog) Flesje Amoroso.
Babette probeert zakelijk te blijven:
BABETTE
Zullen we het daar straks over hebben? (Kordaat) Ik zit hier nu om tussen jullie te bemiddelen. Zodat de scheiding zo harmonieus mogelijk kan worden afgewikkeld.
MARION
Verwacht van mij geen problemen. (Een onverwachte glimlach naar Rogier) We hebben elkaar al genoeg in de haren gezeten. Jij mag het allemaal hebben: het huis, de meubels, alles.
Rogier knikt vriendelijk terug.
ROGIER
Hoeft echt niet, hoor. We hebben er samen voor gewerkt. Dus heb jij er evenveel recht op als ik.
MARION
Lieve schat, ik zou mezelf haten als ik jou dat huis zou afnemen. Jij hoort daar. Het is vlakbij je werk…
Babette heeft met verwondering zitten toeluisteren, maar nu grijpt ze in:
BABETTE
Laat je niet meeslepen door de emoties van het moment. Daar krijg je achteraf spijt van. Dan had éen van jullie misschien toch de auto gewild of een betere omgangsregeling met jullie kind.
MARION
(stellig) Ik zie overal vanaf.
Opeens beseft Babette dat Marion inderdaad van Claire af wil. Een snelle blik naar Rogier.
BABETTE
Maar jullie zullen toch afspraken moeten maken: bij wie Claire woont; hoe vaak ze bij de ander logeert…
MARION
O, dat wil ik dat kind niet aandoen. Allemaal veel te verwarrend voor haar. Laat haar maar gewoon bij haar vader wonen.
ROGIER
Hoe kan dat nou?! Ik moet de hele dag werken. Ik kan haar nooit de aandacht geven die ze verdient.
MARION
Dan werk je toch iets korter. Alimentatie hoef je niet te betalen. Vaders genoeg die het in hun eentje doen.
ROGIER
Ik kan jou nooit vervangen. Het moederlijke geduld en de liefde die je altijd voor haar hebt.
MARION
Die kan ik haar moeilijk geven als ik straks in Londen zit. Steeds van hot naar her. Dodelijk voor een kind.
ROGIER
Integendeel, jij kunt haar wat laten zien van de wereld!
Marion schudt zeer zeker van zichzelf nee.
MARION
Ze heeft rust nodig en stabiliteit.
Babette gelooft haar oren niet en speelt nerveus met een pen tussen haar vingers. Marion kijkt haar aan met een glimlach vol moederlijke trots:
ROGIER
Straks wordt ze ongesteld of heeft ze een bh nodig. Wat moet ik dan?!
Babette probeert de dialoog te onderbreken en tikt zachtjes met haar pen op tafel:
BABETTE
Dit kunnen jullie zo’n kind toch niet aandoen?!
Alsof ze Babettes tussenwerpsel niet heeft opgemerkt:
MARION (TEGEN ROGIER)
Een bh kopen. En maandverband. Waarom zouden vaders dat niet kunnen?!
ROGIER
Gewone vaders misschien. Ik heb me nooit met haar opvoeding bemoeid.
MARION
Dan krijg je nu de kans dat in te halen. Ik heb haar de eerste tien jaar opgevoed. Jij de volgende.
Weer tikt Babette met haar pen op tafel. Nu iets harder:
BABETTE
Denk nou eens aan Claire!
Rogier hoort haar niet en hoont met ongekend zelfinzicht tegen Marion:
ROGIER
Mooie vader! Die met de een na de andere vrouw het bed induikt. Lekker voorbeeld krijgt dat kind.
Hij kijkt ter bevestiging even naar Babette.
MARION
Alsof ík zo’n modelmoeder ben! Seksueel gefrustreerd als ik weet niet wat. Ik heb nogal wat in te halen. Ook geen goed voorbeeld.
Babette knalt haar pen op tafel.
BABETTE
(Onverwacht fel) Hou nou eens op over jullie zelf! Wat is het beste voor Claire?!
Er valt een geladen stilte.
MARION
Het is heel simpel: ik wil haar niet.
ROGIER
Ik ook niet.