13 in de oorlog | Aflevering 6 | Fragment

13 in de oorlog | Aflevering 6 | Scène 29 en 30

Midden in de nacht wordt de familie Van Gennep overvallen door een Duitse razzia. Ze maken zich gereed om te worden gedeporteerd naar het Oosten.

DRAMA: INT. HERENHUIS VAN GENNEP — SLAAPKAMER KAAT


Met wijd opengesperde ogen schiet KAAT overeind van haar kussen. Het is donker en buiten klinkt rumoer.

VADER (O.S.)

Het is zover.
Vanuit de deuropening kijkt VADER de kamer binnen.

VADER

Doe je kleren aan en neem je koffer mee.
Hij verdwijnt weer. Op de achtergrond is MOEDER te horen:

MOEDER

O GOD! O GOD NEE!
In haar pyjama schiet KAAT uit bed en begint zich met bevende handen aan te kleden.

PRESENTATRICE (V.O.)

Omdat steeds minder Joden zich vrijwillig melden, komen de Duitsers hen ophalen in grote razzia’s. Hele wijken worden afgezet en huis voor huis doorzocht.
In haar kleren en met een koffertje verlaat KAAT de kamer.

DRAMA: INT. HERENHUIS VAN GENNEP — HAL


KAAT komt de trap af en loopt de gang in, waar ROOS en haar OUDERS al met koffers klaarstaan om te worden opgehaald. MOEDER trilt over haar hele lichaam.

DUITSE STEM (O.S.)

WERNER! IM ZWEITEN WAGEN ABFÜHREN!

ROOS (TEGEN KAAT)

Ze zijn nu bij De Haan op nummer vierendertig.

MOEDER

IK WIST DAT DIT ZOU KOMEN! IK WIST HET!

VADER (resoluut)

Therees, alsjeblieft. De kinderen.
KAAT kijkt voorovergebogen door de brievenbus naar buiten.

KAAT (VOOR ZICH UIT)

O, ze hebben Daniël. En z’n broertje! Die heeft z’n knuffel mee.

VADER (TEGEN MOEDER)

Laten we gewoon kalm blijven en doen wat ze zeggen.

KAAT

En meneer Polak van de hoek. Die wordt opgetild.
Met gesloten ogen drukt MOEDER haar hand tegen haar mond, maar ze krijgt haar angstkreunen niet onder controle.

ROOS

Dat is nummer veertig. Nog twee huizen.

VROUWENSTEM (O.S.)

NEE! NEE! RAAK ME NIET AAN! NEE!
Doodse stilte in de gang, als ze naar het hysterische geschreeuw van hun BUURVROUW luisteren.

DUITSE STEM (O.S.)

AUFHÖREN! DU BLÖDE SCHLAMPE!
Gegil. Daarna stilte. ROOS huilt zacht.

MOEDER

NOU WAAR BLIJVEN ZE DAN?! WANNEER KOMEN ZE ONS NOU HALEN?!
Opeens worden motoren gestart en een vrachtwagen rijdt weg. Verdwaasd kijken ROOS en haar OUDERS naar elkaar. Dan draait KAAT zich in tranen om:

KAAT

Ze hebben ons overgeslagen.
Totale ontlading. MOEDER huilt en kust haar KINDEREN.

13 in de oorlog | Aflevering 2 | Fragment

13 in de oorlog | Aflevering 2 | Scène 24

Door de oorlog worden producten steeds schaarser in Nederland, maar thuis treft Gerard de Vries tot zijn verrassing een feestmaaltijd aan. Als hij hoort aan wie hij dat heeft te danken, krijgt hij geen hap meer door zijn keel.

DRAMA: INT. HUIS DE VRIES – WOONKAMER – AVOND


Plakjes van een grote leverworst worden afgesneden. Daarachter een volle fles met appelwijn en een mandje met witbrood. MOEDER DE VRIES neuriet, terwijl ze alle lekkernijen op tafel uitstalt. De voordeur gaat open.

VADER (O.S.)


Lijn twaalf rijdt niet meer. Ik moest dat hele pokke-eind lopen.
Vermoeid trekt VADER in de gang zijn jas en schoenen uit.

MOEDER


Dan zul je vast wel trek hebben. Kom maar gauw zitten.
VADER loopt de kamer binnen.

VADER


Nog even en het hele land staat stil. Dan kreperen we met z’n allen van de…
Hij staart naar de gedekte tafel.

VADER


… honger…
Opgewekt tilt MOEDER een deksel van een pan.

MOEDER


Kijk, krieltjes met echte jus. Allemaal voor jou, wij hebben al gegeten.
Aangenaam verrast gaat VADER zitten.

VADER


Maar Thea… hoe… hè?

MOEDER


Laat mij nou maar ritselen, dan komt het allemaal wel goed.
VADER prikt een krieltje aan een vork en neemt een hap.

VADER


Ooo… dit is gewoon… mmmm…
HANS komt de woonkamer ingeslenterd.

HANS


Lekker hè, vader. Van Werner.
VADER stopt met kauwen en kijkt stomverbaasd naar zijn vrouw die zichzelf een houding probeert te geven.

MOEDER


Ja uhh… Zo hebben wij er ook iets aan, die inkwartiering. Toch?
VADER spuugt de aardappelresten terug in de pan en duwt met éen beweging de lekkernijen van zich weg.

VADER


KOMT DAT ALLEMAAL VAN DIE MOF?!

HANS


’t Is best een aardige jongen, hoor.

VADER


AARDIGE JONGEN?! HIJ SCHIET MET EEN KANON ENGELSE VLIEGTUIGEN UIT DE LUCHT!

MOEDER


Alleen omdat hij moet. Hij zou ook veel liever thuis zitten.

VADER


DAN GAAT HIJ TOCH LEKKER! WIJ HOUDEN ‘M NIET TEGEN! OF BEN IK HIER SOMS DE ENIGE DIE WIL DAT ZE OPROTTEN?!… IK EN WILLEMINA?!
Hij kijkt naar de muur… die is leeg.

VADER


Hè?

MOEDER


Ik ehh… heb haar even opgeborgen, anders voelt Werner zich niet zo op z’n gemak.

VADER(door het dolle)


WAAR IS WILLEMINA?! WAAR IS MIJN WILLEMINA?!
Als een bezetene zoekt hij de kamer af en trekt laden open.

PRESENTATRICE (V.O.)


Ook al is er nog maar weinig protest, toch vinden veel Nederlanders de Duitse bezetting maar niets.