Sportlets | Aflevering 3 | Scène 8

Net als duizenden andere slachtoffers heeft Strongo zijn hand in een bowlingbal gestoken en krijgt hem niet meer los. In haar ruimtelaboratorium zoekt Charm naar een oplossing.

INT. RUIMTESCHIP / LABORATORIUM


Een beduusde STRONGO ligt languit op de onderzoekstafel met zijn hand nog steeds in de zware bowlingbal op een verrijdbaar kastje ernaast. CHARM bestudeert de bal met een geavanceerde microkijker voor haar rechteroog.

ATHLETICA (O.S.)

‘Raak niets aan’, zeg ik tegen hem. En wat doet hij?!

STRONGO

Ik kon het toch ook niet weten.
Athletica ijsbeert geërgerd heen en weer.

ATHLETICA

Je hebt de hele dag naar het journaal gekeken!

CHARM

Ach, je weet hoe hij is.

ATHLETICA

(stellig) Ik vind dat we die bowlingbal gewoon moeten laten zitten. Als straf.
Charm klapt haar onderzoeksbril naar boven.

CHARM

Jammer. Want ik heb wel de oplossing om hem los te krijgen.
Athletica draait zich naar haar toe en Strongo kijkt hoopvol op.

CHARM (CONT.)

(simpel) Geconcentreerd salpeterzuur met kaliumchloride. Daarin laat je de hand drie uur koken.

ATHLETICA

En daardoor lost de lijm op?

CHARM

Nee, de bowlingbal.

ATHLETICA

(voorzichtig) En zijn hand dan?

CHARM

Die ook natuurlijk. Tot aan z’n elleboog. Als we het voorzichtig aanpakken tenminste.
Even is het stil.

STRONGO

(opgelucht) Nou, zullen we dan maar meteen? Want die bal begint toch wel een beetje zwaar te worden.

ATHLETICA

(snel) Wacht even. Er móet toch een andere manier zijn?!

Sportlets | Aflevering 1 | Scène 5 t/m 8

De Aarde lijkt zo op de planeet Sportus, dat de Sportlets zich meteen thuisvoelen. Alleen met de bewoners krijgen ze geen contact, want die zijn helemaal in de ban van een vreemde fluittoon.

INT. RUIMTESCHIP / COCKPIT

CROSS: INT. JOURNAALDESK (OOK VIDEO)


Verontrust drukt CHARM herhaaldelijk op de knoppen van het bedieningspaneel en roept in een microfoon.

CHARM

Sterrenschip aan grondploeg! Sterrenschip aan grondploeg! Geef antwoord! Waar zitten jullie?!
Dakadoeff! STRONGO materialiseert in de straalcabine.

STRONGO

Net op tijd.
Charm haalt een zucht van opluchting. Achter Strongo materialiseert BALLISTICO in de straalcabine.

CHARM

Wat was dat?

BALLISTICO

Geen flauw idee, maar we gaan naar alarmfase drie. Ik neem geen enkel risico.
De monitoren in de zijwand beginnen te pulseren met een oranje signaallicht.

COMPUTERSTEM

Alarmfase drie is bereikt.

BALLISTICO

Strongo, zoek jij de bron van dat geluid, Athletica, jij gaat… Athletica?…
Iedereen kijkt verbaasd om. Athletica is nergens te bekennen, maar in plaats daarvan:

CHARLIE (O.S.)

Cool! Wordt dit de nieuwe playstation?!
De drie sportlets vallen helemaal stil, als CHARLIE uit de straalcabine komt gestapt en meteen naar een commandostoel toeloopt.

CHARM

Wie is dat?

STRONGO

Een aardmannetje.
Alsof hij dit dagelijks doet, stapt Charlie achter een console.

CHARLIE

Hebben jullie ook FIFA World Cup? Of Space Invaders?

CHARM

Wat zegt hij allemaal?

BALLISTICO

Geen flauw idee. Het is een soort dialect.
Charlie drukt op allerlei knoppen en Strongo komt naar hem toe:

STRONGO (TEGEN CHARLIE)

(rustig) Niet aankomen, hoor. Daarvoor moet je eerst heel lang studeren…
BLLLLZZZZT. Charlie heeft op de lanceerknop gedrukt en een laserstraal schiet de ruimte in. Babach! Een ontploffing hoog boven de dampkring.

CHARLIE

(juicht) Raak!
De drie sportlets staren verbijsterd naar het grote beeldscherm.

CHARM & BALLISTICO & ATHLETICO

Wat was dat?!

JOURNAALDESK


BOINK! Een gong klinkt. Een NIEUWSLEZER verschijnt op het grote beeldscherm.

NIEUWSLEZER

Door nog onbekende oorzaak is zoëven de Astra-5-satelliet van 240 miljoen euro ontploft.

RUIMTESCHIP / COCKPIT

Met open monden staan de drie sportlets naar het beeldscherm te kijken.

CHARLIE

Hoeveel punten krijg ik daarvoor?!

STRONGO (TEGEN CHARLIE)

(vermanend) Dat mag je niet meer doen, hoor! Dat is stout!

CHARM

(woest) We sturen hem terug!
We sturen hem NU terug!

STRONGO

Ach, het is nog maar een jochie.

CHARM

(stellig) Nee, het is een virus!

Rozengeur & Wodka Lime | Aflevering 39 | Scène 25

Chris heeft zijn gezin verlaten voor Robin. Uit eigen ervaring schetst Donna het leven dat hem de komende maanden staat te wachten.

INT. HUIS DONNA / WOONKAMER / MIDDAG

Onrustig drentelt Chris door de kamer, totdat hij de voordeur hoort opengaan. Hij verbergt zijn teleurstelling als niet Robin, maar Donna vermoeid binnenkomt. Die werpt een verbaasde blik naar Chris en sjokt verder naar de keuken.

DONNA

(kalm) Waar is Robin?
Ze zet de kraan open en wast haar gezicht en handen.

CHRIS

Klein meningsverschil. Ze vond dat ik terug moest naar m’n gezin, maar dat kan ik niet.
Donna veegt haar gezicht en handen droog met een handdoek.

DONNA

Nee, natuurlijk niet. Als je net met ruzie bent weggelopen!
Chris is verbaasd over Donna’s begripvolle houding en ontspant een beetje.

CHRIS

Dus wilde ik naar een hotel.
Donna schenkt voor zichzelf een glas melk in en gaat helemaal met Chris’ gedachtengang mee.

DONNA

Om te vieren dat jullie eindelijk samen zijn. Nu het nog kan.
Ze zet het glas aan haar mond.

CHRIS

Precies. Twee-drie weken in de bruidssuite…
Alsof Donna’s woorden nu pas doordringen:

CHRIS (CONT.)

… Wat bedoel je met ‘nu het nog kan’?
Donna drinkt haar glas rustig leeg.

DONNA

Gewoon, voordat de rechtszaak begint. Je gaat toch scheiden?

CHRIS

Ehh, ja. Dat lijkt me wel.

DONNA

Nou dan. Eerst een verzoekschrift naar de advocaat. Daartegen maakt je vrouw dan weer bezwaar. De rechter verleent uitstel. Dan eindelijk de zitting. Je vrouw weer in hoger beroep. En voor je het weet ben je een jaar verder. Dan heb je echt geen tijd meer voor dit soort ontspanning.
Ze zet haar glas in de gootsteen.

DONNA (CONT.)

Of geld. Hoeveel verdien je?

CHRIS

Wat heeft mijn salaris hiermee…

DONNA (VERVOLGT)

Een alimentatie van twee-drie duizend per maand. Daarbovenop nog het onderhoud van de kinderen: school, kleren, de vakanties. Hou je dan nog genoeg over voor een hotel?
Haar woorden missen hun uitwerking niet en Chris begint zijn toekomst steeds somberder in te zien.

DONNA (CONT.)

Of voor de wasserette en een werkster. Want dat zie ik Robin nog niet doen.
Ze komt de keuken uit en glimlacht Chris nog even bemoedigend toe.

DONNA (CONT.)

(vriendelijk) Dus ga maar lekker naar een hotel met Robin en geniet er van. Jullie moeten daar nog lang op teren.
Ze verlaat de kamer en Chris blijft peinzend achter: waar begint hij aan?

La zingaretta

De zigeunerin Lisetta wil juist haar aria zingen, als ze voor het eerst haar tegen­speler en beoogde minnaar ontmoet: de zelf­ingenomen Riccardo, die op het verkeerde moment binnenvalt en bovenop de tafel gaat staan.

Downstage right Lisetta and Valentino are stunned by the ludicrous performance of Riccardo, who stays on top of the table and excessively powders his wig. Silence.

Lisetta

(Baffled)

Who on earth is that?

Valentino

Your lover, Riccardo… The slave of your desire… The firewood for your passion…
Lisetta looks at him, dumbfounded.

Lisetta

Are you… kidding me?

Valentino

(Timidly)

He’s all we could afford.

Lisetta

He’s all you need, for he’s in love with himself.
She grabs her long dress with both hands and turns around to walk away.

Valentino

(Hastily)

Don’t let a first impression deter you. Look beyond his psysical appearance and what do you see?

Lisetta

A moron?

Valentino

No, beyond beyond… Signor Riccardo has inherited the biggest wine house in Napoli. He swims in luxury.

Lisetta

And in wine, apparently.

Valentino

(Completely misses the sarcasm)

And so could you. Right next to him. Just use your imagination.
Lisetta stares abstractedly in front of her.

Valentino (CONTINUES)

(Nods towards the audience)

I’ve made them believe this is Napoli, so why can’t you pretend, only for a moment, that he is your… “sweetheart”?

Lisetta

(Lost in thought)

‘Cause I will break his fingers, one by one, if he lays his hands on me.

Valentino

(Hastily)

He won’t touch you, I promise!

Lisetta

I would tear that ridiculous wig off his head and-

Valentino

Of course, of course! He will keep a safe distance, I guarantee. His affection will be strictly platonic.

Lisetta

I don’t want him to say my name or even look at me! No sweet talking, no air kisses, nothing!

Valentino

But it’s a love story!

Lisetta

Not anymore if I’ll catch him.

Valentino

All right, fine, he will fully ignore you! Now will you sing?!

Lisetta

Sure.
Just in time her voice joins in the music and Valentino steps aside. With a radiant smile Lisetta turns towards the audience and takes no notice of Riccardo who is still occupied with himself and his appearance.

Spoorloos Verdwenen | Aflevering 25 | Scène 38

De ontvoerders van een baby bevinden zich in hotel Damascus. Max valt met een arrestatieteam binnen, terwijl Ray en Heleen hem via de intercom in het bureau op de voet volgen.

EXT. HOTEL DAMASCUS / PARKEERPLAATS / MIDDAG 3

In de verte komt met piepende remmen het busje met het ARRESTATIETEAM tot stilstand voor de hotelentree.

MAX (O.S.)

Daar zijn ze.
Op de parkeerplaats gooien MAX en TIMO hun portieren open en rennen naar de hotelentree. MAX wil de AT-ers achterna vliegen, maar ziet dat TIMO achterblijft.

MAX (CONT.)

Kom nou!
TIMO werpt een blik naar de dienstingang, waar nog steeds de witte bestelbus staat met verder niemand in de buurt.

TIMO

Ga jij maar vast.
MAX schudt haar hoofd en rent het hotel in.

INT. BUREAU / CRISISKAMER / MIDDAG 3

RAY draagt een koptelefoon met microfoon en heeft direct contact met MAX in het hotel. HELEEN en KEVIN luisteren mee.

RAY (IN MICROFOON)

Zorg dat die hele hotelkamer wordt doorgespit. Een plattegrondje, een adres…

INT. HOTEL DAMASCUS / GANG & SUITEDEUR / MIDDAG 3

Geluidloos, maar bliksemsnel sluipen de leden van het arrestatieteam door een gang van het hotel. Achter hen volgt MAX die contact heeft met RAY.

RAY (V.O., CONT.)

… Alles wat ons maar naar de baby kan leiden.

MAX (IN MICROFOON)

Okee. (Tegen AT-commandant) 132.
De AT-COMMANDANT maakt een gebaar en de overige AT-ers houden halt voor suite nummer 132.

INT. BUREAU / CRISISKAMER / MIDDAG 3

KEVIN (TEGEN RAY)

Volgens de receptie moet Kemal nog steeds in zijn hotelkamer zijn.

RAY (IN MICROFOON)

Max, wees in godsnaam voorzichtig. Waar is Timo?

INT. HOTEL DAMASCUS / GANG & SUITEDEUR / MIDDAG 3

MAX voelt zich lichtelijk betrapt en zoekt naar woorden.

MAX

Die ehh… bewaakt de trap.
De leden van het arrestatieteam trekken hun pistolen en de AT-COMMANDANT houdt zijn vingers in de lucht om af te tellen.

EXT. HOTEL DAMASCUS / DIENSTUITGANG / MIDDAG 3

Met zijn koptelefoons op sluit BRIAN RUSSELL de dienstingang.

BRIAN

(zingt) Turn it up! Bring the noise! Never badder than bad, ‘cause the brother is madder than mad.
Hij schuift de zijdeur van het busje dicht en loopt naar het voorportier.

INT. BUSJE BRIAN / LAADRUIMTE / MIDDAG 3

In het schemer van de laadruimte ligt TIMO verstopt tussen het smerige linnengoed. Een portier wordt dichtgeslagen.

BRIAN (O.S., CONT.)

(zingt) Soul on roll, but you treat it like soap on a rope. ‘Cause the beats in the lines are so dope.
Opeens slaat de motor van het busje aan en het gezang wordt overstemd door een oorverdovend geronk.

INT. HOTELSUITE / LIVING / MIDDAG 3

In de hotelkamer staat een grote reiskoffer klaar voor vertrek en KEMAL AZIZ, een knappe Turkse dertiger, trekt juist zijn jas aan. Opeens wordt er op de deur geklopt.

MAX (O.S.)

Meneer Aziz?

KEMAL

Ja?

MAX (O.S.)

Mag ik u de complimenten aanbieden van onze staf?
KEMAL komt naar de gangdeur toe en draait het slot eraf. Als hij de deur opentrekt, valt het arrestatieteam met veel geweld naar binnen.

INT. BUREAU / CRISISKAMER / MIDDAG 3

Gespannen wachten RAY, HELEEN en KEVIN op een reactie.

RAY

Max? Timo? Wat is de situatie?
Een zenuwslopende stilte. HELEEN kijkt vragend naar RAY.

RAY (CONT.)

Waar zijn jullie?

MAX (V.O.)

We zijn binnen.

INT. HOTELSUITE / LIVING / MIDDAG 3

MAX staat boven KEMAL die geboeid op zijn buik ligt.

MAX

Meneer Aziz, u blijft voorlopig hier.
Ondertussen checken de andere leden van het arrestatieteam de resterende vertrekken. Een AT-er kijkt in de badkamer.

AT-ER 1

Clear.
Een volgende AT-er checkt het balkon.

AT-ER 2

Clear.

RAY (V.O., VANUIT KOPTELEFOON)

Neem zijn mobiel in beslag, zodat hij niemand kan waarschuwen. En geef ons al zijn laatstgebelde nummers.
Opeens verschijnt een AT-er in de deur naar de slaapkamer.

AT-1

Hier is nog iemand.

INT. BUREAU / CRISISKAMER / MIDDAG 3

Een blikwisseling tussen HELEEN, KEVIN en RAY. Stilte

MAX (V.O., CONT.)

(verbaasd) Nou ja!

RAY (IN MICROFOON)

Wie is het, Max?!

MAX (V.O.)

Dat geloof je nooit…
Een gespannen stilte in de crisiskamer.

INT. HOTELKAMER / SLAAPKAMER / MIDDAG 3

Met een perplex gezicht staat MAX in de deuropening.

RAY (V.O.)

(ongeduldig) Wie dan?!
Op het bed in de slaapkamer zit MERAL KRAMER.

MAX

Meral Kramer.
MERAL komt langzaam overeind.

RAY (V.O.)

En de baby?

INT. BUSJE BRIAN / LAADRUIMTE / MIDDAG 3

Achterin het rijdende bestelbusje wordt TIMO door elkaar geschud en moet zich beschermen tegen rondvallende wasbalen. Het motorgeronk is nog steeds oorverdovend.

De spooktrein

Door de schuld van dandy Teddie zijn enkele trein-passagiers gestrand op een verlaten stationnetje en opgesloten in de wachtkamer. De zenuwen van iedereen zijn tot het uiterste gespannen.

INT. STATION – WACHTKAMER

Ongemerkt is de deur van het kassakantoor opengegaan en geruisloos komt TEDDIE naast CHARLES staan. Die kijkt opzij en schrikt zich lam.

CHARLES

(geërgerd) Besluip me niet zo, man!

TEDDIE

(verontwaardigd) Nou ja zeg! Eerst praat ik te veel, dan weer te luid en als ik helemaal niets zeg, is het ook niet goed!

CHARLES

Blijf gewoon uit mijn buurt, dan is alles opgelost.

TEDDIE

Ik wil u beiden juist even spreken.

CHARLES

O?

TEDDIE

Ja. Ik ehh… wil u waarschuwen.

PEGGY

(nerveus) Waarvoor dan?

TEDDIE

Nou, weet u… Ik heb zo’n akelig vermoeden… dat we in groot gevaar verkeren.

PEGGY

O mijn God!

CHARLES

Is dit weer éen van uw grappen?

TEDDIE

Integendeel. Gewoon een voorgevoel dat er nog iets staat te gebeuren.

PEGGY

(paniekerig) Ik voel het ook! Zo duidelijk!
Ze begint zenuwachtig door de wachtruimte te ijsberen.

CHARLES

(tegen Teddie) Ziet u dan niet wat u aanricht?! Hou toch uw mond!

TEDDIE

Maar u moet me geloven: het ergste gaat nog komen!

PEGGY

Ik geloof u!

CHARLES

Wat dan?! Wat staat ons volgens u te wachten?!

TEDDIE

Ja, dat is het vreemde… Dat weet ik niet.
Charles kijkt hem grimmig aan.

TEDDIE (CONT.)

Daarom moet u mij iets beloven.

PEGGY

(nerveus) Wat moeten we beloven?! Wat?!

TEDDIE

Als er iets onaangenaams gebeurt, laat u zich dan leiden door mij.
Stilte.

CHARLES

(zacht) Door u?

TEDDIE

Precies. Kan ik op uw steun rekenen of niet?

PEGGY

Maar wat gaat u dan doen?!

TEDDIE

Dat is nou het grappige… Ik heb nog geen flauw idee.

CHARLES

(dreigend) Door u?!

TEDDIE

Ja. Is dat zo vreemd?
CHARLES komt dreigend op TEDDIE af en die deinst achteruit in een hoek.

CHARLES

(woest) U bent de hele reden dat wij hier zitten! Door u is het hier onaangenaam en ondraaglijk! Het enige grote gevaar hier dat bent u!

PEGGY

(gilt) Charlie, alsjeblieft, niet doen!
Gealarmeerd door het rumoer komen RICHARD, ELSIE, JULIA en STERLING de wachtruimte binnengesneld.

TEDDIE

Ik voel me gevleid.

CHARLES

Met uw bespottelijke maniertjes, uw misplaatste geintjes en uw stuitende gebrek aan respect voor uw medemens. Uw aanwezigheid hier is niet te harden!

TEDDIE

De jongens van de Club zouden trots op me zijn.

CHARLES

Dus doet u ons een genoegen… (grijpt Teddie in de nek en draait zijn arm op z’n rug. Zo duwt hij hem richting kassakantoor)… en laat ons met rust!

PEGGY

Niet vechten, Charlie, er zijn al problemen genoeg!

CHARLES

Die ben ik juist aan het oplossen.

TEDDIE

(tegen Richard) Uhh, als het niet teveel moeite is… Doe iets!

RICHARD

O, sorry, u heeft gelijk.
Hij snelt naar de deur van het kassakantoor en houdt hem voor Charles open. Die werpt Teddie naar binnen, neemt de sleutel eruit en draait de deur op slot.

CHARLES

Ziezo. Dat voelt al een stuk beter.

RICHARD

(geamuseerd) Ik kan u geen ongelijk geven.

Serva padrona | Ah! Quanto mi sa male

Uberto maakt zich grote zorgen als hij kennis maakt met de zogenaamde geliefde van zijn dienstmaagd Serpina, die in werkelijkheid haar collega Vespone is.

(INSTEAD OF RECITATIVE: “Ah! Quanto mi sa male”)

Serpina stops waving, for unexpectedly Uberto has returned on stage. He looks confused and is clearly at odds with himself. Serpina doesn’t understand and worriedly climbs down the ladder.

SERPINA

(without sarcasm)

What’s the matter? You wanted to spend the evening in proper company.

UBERTO

I ehm… I might have been too… Ehm, I have returned, because… I was probably too…

SERPINA

You wanted to meet my fiancé?

UBERTO

Yes! No!… Is he here?
At that moment Vespone climbs the ladder from behind the backcloth with a helmet and the curtain draped around him like a cloak. Uberto is intimidated by the huge figure rising above him.

UBERTO

(timidly)

Is that… him?

SERPINA

Yes, isn’t he adorable?

UBERTO

He looks so… grim.

SERPINA

Maybe because he’s lost four wives already.

UBERTO

No! Has he?

SERPINA

Yes. They all drowned in the Mediterranean See. Fell overboard on their honeymoon. So sad.

UBERTO

No! Did he… did he…?

SERPINA

Yes, he tried to save them, but alas! My poor, poor, captain Moody. I’ll promise to make you happy again!

VESPINO

(hisses to Serpina)

This is utterly ridiculous. Let me get out of her. He will fire me on the spot.
Uberto retreats to the other side of the stage.

UBERTO

(aside)

She won’t stand a chance with that monster.

SERPINA

(lightheartedly)

He’s promised to take me to Sicily on our honeymoon! Isn’t that sweet?

UBERTO

(sharp)

I won’t let him.
Serpina and Vespone turn to him puzzled.

UBERTO

That man is a maniac. Look at those coldblooded eyes. I wouldn’t spend a second under the same roof with him.

SERPINA

You told me to leave.

UBERTO

But not with him!
He draws his sword.

UBERTO

I won’t let him throw you in the Mediterranean Sea.

VESPONE

(panicking)

He will not fire me, he will kill me!
He wants to climb down the ladder, but Serpina holds him firmly.

SERPINA

(to Uberto)

You won’t stand a chance. Captain Moody is a trained soldier. He fights for a living and he loves to kill.

VESPONE

(to Serpina)

How? I don’t even have a sword!

UBERTO

And I will kill out of love. Tell him that.
He raises his sword and stands ready for the imminent attack.

UBERTO

For I won’t let him marry you.

SERPINA

On what ground, may I ask? You have kicked me out of the house. You have nothing to say about me anymore.
Everybody is eagerly waiting for Uberto to reply, but he’s completely paralyzed by an internal conflict and not able to say a word.

SERPINA

Give me one good reason why I can’t marry him…

VESPONE

(to Uberto)

Yes, why can’t she?
Everybody is anxiously waiting for Uberto’s reaction.

UBERTO

Because you promised to marry me…
Silence. Serpina is touched by his resolution to defend her.

UBERTO

(to Vespone)

So draw your sword or get out of here.
Vespone is frightened and loses his hold on the curtain, that slips back and reveals the servant standing on the ladder. Awkward silence.

UBERTO

(puzzled)

What is this? Was it only a game?
Serpina and Vespone feel embarrassed and evade his glance.

Serva padrona | Or che fatto ti sei dalla mia parte

Dienstmaagd Serpina wil dat haar collega Vespone zich voordoet als haar geliefde om hun meester Uberto jaloers te maken.

(INSTEAD OF RECITATIVE: “Or che fatto ti sei dalla mia parte”)

Only Serpina and Vespone are left behind on stage.

VESPONE

He doesn’t seem up for it.

SERPINA

He only needs some encouragement.

VESPONE

Or a barrel of Sambuca.

SERPINA

A more powerful potion is called jealousy.

VESPONE

Oh, you’re mean!

(stares in front of him)

But where to find an oblivious victim to sacrifice? Who would be so stupid to willingly put himself in danger?
Silence. Serpina looks to him and a smile appears on her face.

SERPINA

I might have found the perfect opponent.
She casually fixes his hair.

VESPONE

No way! Not me! Forget about it! I don’t want to lose my living!
At that very moment Uberto reenters the stage, wearing his coat, sword and hat, and is ready to leave. He has recomposed himself.

UBERTO

(determined)

When I come back, you are gone. Is that clear?

SERPINA

(submissively)

Off course, padrone.
Uberto waits for more resistance, but Serpina only makes a reverence.

UBERTO

You take all your belongings out of my house, and I never want to see you again!

SERPINA

I promise, padrone.
Silence. Uberto doesn’t understand why she’s surrendering so easily.

UBERTO

So don’t come back for any favors, because you’re on your own now.

SERPINA

You can rest assured, padrone, I am not. Somebody else has taken over your burden.

UBERTO

What are you talking about?

SERPINA

(to Vespone)

Tell him.
Uberto looks at Vespone, who has great difficulty in bringing himself to lie. Serpina encourages him with a nod.

VESPONE

Apparently, there is someone else…

SERPINA

I am going to get married!
She is beaming with joy.

UBERTO

(reserved)

Sure, you are.
Serpina uses the silver tray as a mirror and admires her own looks.

SERPINA

To someone who is madly in love with me! Who doesn’t shout at me and order me around. Someone who really appreciates me for who I am.
She kisses her reflection and puts the silver tray aside.

UBERTO

(to Vespone)

Is that true?
Vespone blushes and is stuck for words.

VESPONE

… yes…
Serpina has embraced him tightly. She kisses Vespone as a stand-in for her love and pushes him aside.

SERPINA

(to Uberto)

He is a captain. A real captain.
Out of sheer love she has grabbed both hands of Uberto.

SERPINA

Aren’t you happy for me?!
Silence. There is a palpable tension between them.

UBERTO

(insincere)

Yes, I am… very…
He withdraws his hand and is unsure of what to do next.

SERPINA

Thank you for everything you have done for me. Without you I would have been lost. I will always be grateful to you for the rest of my life.
She blows an imaginary kiss to Uberto.

SERPINA

Farewell, mio padrone.
In great confusion Uberto walks backwards, turns around and leaves.

Serva Padrona | In somma delle somme

Uberto heeft de hele ochtend op zijn warme chocolademelk gewacht, maar die wordt door dienstmaagd Serpina voor zijn ogen opgedronken.

(INSTEAD OF RECITATIVE: “In somma delle somme”)

Serpina pushes the tray into the hands of the dumbfounded Vespone, who puts the tray on the ladder that stands behind the curtain.

SERPINA

So.

(without looking at Umberto)

And now you owe me an apology.

UBERTO

(gasping for breath)

I owe YOU an apology?

SERPINA

(unruffled)

Hm hm. For all the nasty things you’ve said to me.
She brushes off some imaginary crumbs from her apron.

UBERTO

Without me you’d be lying in the gutters of Napoli. You’d be eating fish heads instead of drinking hot chocolate. I am the last person, who should apologize.

SERPINA

You treat me like some sort of maid.

UBERTO

That’s what you are: a maid! And what’s more, the worst I know!

SERPINA

See.

UBERTO

The only apology I should make, is for never treating you like one. I have always been too forgiving, too soft. That was my mistake.

SERPINA

That doesn’t sound like an apology.

UBERTO

Alright, fine. I sincerely apologize for not punishing you enough. For not shouting at you and not beating you around like you deserve. But I’m all too happy to change that right now. So…

(raises his voice at Serpina)

You! Get my coat, my sword and my hat!
Serpina dazedly recoils to the tailor’s model behind the curtain and returns with the coat and a scabbard with sword.

UBERTO

(haughtily)

From now on there won’t be any more mingling between your kind of people and mine. I will spend the evening in proper company.
Serpina submissively hands him his coat and helps him buckle on the scabbard, but suddenly she pulls out the sword.

SERPINA

No, you won’t.
The music starts. Uberto and Vespone stare at the sword.

Salto Mortale | Scène 3

De achtjarige Carlo kijkt toe hoe zijn moeder zich voor de spiegel opmaakt voor de salto mortale.

INT. CIRCUSTERREIN / CARAVAN / AVOND


In volmaakte stilte tekent een eyeliner een zwarte streep onder een oog. Voor een spiegel omzoomd met lampjes voltooit ISABEL haar make-up. Opgestoken haar, een zilverzwarte bodyskin, een mooie vrouw van eind twintig.

CARLO (O.S.)

Ben je bang?
De kleine CARLO volgt aandachtig de bewegingen van ISABEL.

ISABEL

(glimlacht) Ik vertrouw je vader.

CARLO

En als je toch valt?
ISABEL klapt een doosje oogschaduw dicht en werpt een laatste blik in de spiegel.

ISABEL

Dan ben ik blij dat ik niet in zijn schoenen sta.