Categorie: Organisaties

INT. GEVANGENIS – EXECUTIEKAMER

Een VEROORDEELDE nestelt zich in een electrische stoel.

BEWAKER

Hoe was je afscheidsmaal?
Een BEWAKER in uniform trekt de metalen deur achter zich dicht.

VEROORDEELDE

Cordon Blue met jus. Voortreffelijk!

BEWAKER

Ach, we doen ons best. Goed zo?
Hij heeft een arm van de veroordeelde tegen de leuning vastgegespt.

VEROORDEELDE

Ietsje strakker als het kan.

BEWAKER

Tuurlijk! Ik hoop dat je het een beetje naar je zin hebt gehad hier. Geen klachten over je cel of het recreatieprogramma?

VEROORDEELDE

Ik heb genoten!
De bewaker heeft de veroordeelde helemaal vastgegespt in de stoel.

BEWAKER

Dan heb ik hier nog iets voor je.
Hij plaatst een doos met dvd’s op de schoot van de veroordeelde.

BEWAKER (CONT.)

De eerste twee seizoenen van Prisonbreak. Aardigheidje van de jongens van Blok D.

VEROORDEELDE

Ooo, dat hadden jullie niet hoeven doen!

BEWAKER

Zie het als aandenken. Van professionals onder elkaar.

VEROORDEELDE

Hartverwarmend! Nou ja, zullen we dan maar?

BEWAKER

Met alle plezier!
De veroordeelde gaat er goed voor zitten. De bewaker duwt de schakelaar van een muurkastje omlaag… Er gebeurt niets. Verbazing.

VEROORDEELDE

Het zal wel aan mij liggen, hoor, maar…

BEWAKER

Hè?! Hij doet het anders altijd.

VEROORDEELDE

Probeer het dan nog een keer.
Weer haalt de bewaker de schakelaar over en kijkt naar de stoel.

BEWAKER

Doet ie het nu?

VEROORDEELDE

… uhm, nee. Het spijt me.

BEWAKER

Heb ik weer! Hoe kan dat nou?!
Als een bezetene klikt de bewaker de schakelaar op en neer.

VEROORDEELDE

Misschien is er een stop doorgeslagen?
Snel trekt de bewaker het deurtje van het electrische kastje open.

BEWAKER

Sorry hoor, voor het ongemak.

VEROORDEELDE

Geeft niets. Gewoon rustig blijven en alle stoppen controleren.
Opgelaten woelt de bewaker door een kluwen met draden en stoppen.

BEWAKER

Ja hallo, ik ben bewaker, geen electricien. Kijk jij even?!

VEROORDEELDE

Nee zeg, dan moet ik weer helemaal los!

BEWAKER

Ik help je wel.
Hij maakt de veroordeelde los en beiden staan voor de stoppenkast.

VEROORDEELDE

Hm, als ik deze nou vervang…
Hij vervangt een stop en trekt de schakelaar omlaag. Beiden kijken naar de stoel. Stilte. De bewaker grijpt beide stoelleuningen.

BEWAKER

Nog niks hoor.
Peinzend kijkt de veroordeelde weer naar de stoppenkast.

BEWAKER (CONT.)

Ik denk dat we iets anders moeten verzinnen. Ophangen bijvoorbeeld of vergif, lijkt je dat niets?

VEROORDEELDE

Hm, misschien deze aardlekschakelaar?
Hij duwt de aardlekschakelaar omhoog: meteen klinkt er gezoem.

VEROORDEELDE (CONT.)

HIJ DOET HET! HIJ DOET HET!
Triomfantelijk draait hij zich om naar de electrische stoel, waar de bewaker onder stroom staat.

VEROORDEELDE (CONT.)

Nee, hè...
De veroordeelde schakelt de stroom uit en de bewaker zakt ineen. Stilte.

VEROORDEELDE (CONT.)

Weer iemand vermoord…

EXT. PARK

GEMEENTEWERKER

Wees blij dat je naar de plantsoenendienst moest…

JONGELING

(bromt) Het was dit of de bejaardenzorg.

GEMEENTEWERKER

… want dan mag je de komende zes maanden in de buitenlucht werken!

JONGELING

Wat een bofkont ben ik toch.
De gemeentewerker blijft staan bij een ladder tegen een kale eik.

GEMEENTEWERKER

En weet je waarmee?

JONGELING

Een grasmaaier? Een tuinslang? Een hark?

GEMEENTEWERKER

Ach, welnee! Met dit!
Stralend houdt hij een tube lijm omhoog.

JONGELING

Lijm?!

GEMEENTEWERKER

Jazeker. Kijk, ik doe het even voor.
Zorgvuldig kiest hij een paar bladeren uit een korf, klimt een paar treden de ladder op en doet wat lijm op de steeltjes.

GEMEENTEWERKER (CONT.)

Nou heel voorzichtig en… hopla!
Hij plakt een geel blaadje op een kale boomtak.

GEMEENTEWERKER (CONT.)

De volgende ietsje verder.

JONGELING

(onthutst) U… hangt… alle blaadjes… terug aan de boom?!

GEMEENTEWERKER

Ik niet, jij!
Hij daalt de ladder weer af.

GEMEENTEWERKER (CONT.)

En het liefst niet helemaal geel. Maar af en toe een verrassing ertussen. Zoals… een rood blaadje. Ik noem maar iets geks. Dat maakt het wat speelser, zie je.
De jongeling staart verbijsterd omhoog naar de reusachtige eik.

JONGELING

(stottert) Ik moet deze hele boom volhangen?!

GEMEENTEWERKER

En daarna die en die. Totdat het hele park is gerepareerd, want de houtlijm van vorig jaar laat overal los.

JONGELING

OMDAT HET HERFST IS! DAT HOORT ZO!

GEMEENTEWERKER

Dacht ik het niet: bang om te werken. Nou begrijp ik waarom ze jou een taakstraf hebben gegeven.

JONGELING

Maar… maar… dit duurt eeuwen!

GEMEENTEWERKER

En je hebt maar vier maanden, want daarna moet alles groen geverfd. Paar appeltjes erin.

JONGELING

DAN IS HET LENTE! DAT GAAT VANZELF!

GEMEENTEWERKER

Typisch de jeugd. Denken dat alles vanzelf gaat. Dat de zon vanzelf opkomt, de bloemetjes vanzelf gaan bloeien…

JONGELING

DAT DOEN ZE OOK! DAT DOEN ZE OOK!

GEMEENTEWERKER

Luister! Ik werk m’n hele leven al bij de plantsoenendienst en m’n hele leven hang ik al blaadjes aan de bomen, dus ga mij nou niet vertellen hoe het moet! Of vind jij kale takken soms mooi?!

JONGELLING

Nee, maar…

GEMEENTEWERKER

Nou dan. Hier.
Hij duwt de korf met bladeren in de handen van de jongeling.

GEMEENTEWERKER (CONT.)

Geen kastanjes, alleen eikenbladeren. En eikels.
Hij loopt weg en de jongeling kijkt recht in de camera.

JONGELING

Ja, die heb ik al gevonden. Een hele grote.

INT. BOERDERIJ / KEUKEN

ZOON (O.S.)

Ha-ha, ik ben toch eerder!
Met een noodgang vliegt een 14-jarige ZOON naar zijn stoel tussen VADER en MOEDER in. Hun 15-jarige DOCHTER gaat naast hem zitten.

ZOON (TEGEN VADER, CONT.)

Mag ik een ei?
De VADER pakt een pasgekookt ei van een schaaltje.

MOEDER

Dat is dan negentig eurocent.
De VADER schrijft het bedrag zorgvuldig in een kasboek. Verbaasd kijkt de ZOON naar zijn MOEDER.

VADER

Tja, het zijn barre tijden en we moeten allemaal ons steentje bijdragen.
KRMPFFF! De DOCHTER gniffelt, terwijl ze pindakaas op haar boterham smeert.

MOEDER (CONT.)

En voor jou is het éen euro tien.

DOCHTER

Eén euro tien voor wat pindakaas?!

VADER

Dan moet je maar wat dunner smeren.
Terwijl de ZOON zijn glas inschenkt, houdt zijn MOEDER het melkpeil scherp in de gaten.

MOEDER

Twintig cent… veertig… zestig…

DOCHTER (VERVOLGT)

Voor een euro koop je een hele pot!

VADER

Ja, maar dan moet je wel eerst naar de winkel fietsen en weer helemaal terug. Dat kost ook geld.
Met de kaasschaaf snijdt de ZOON ondertussen kaas voor zijn boterham. De MOEDER telt iedere plak:

MOEDER

Vijf-en-zeventig cent… éen euro vijftig… twee euro vijf-en-twintig.
De VADER schrijft verwoed mee in het kasboek.

VADER (TEGEN ZOON)

Dat was je zakgeld voor deze maand.
De DOCHTER grist het laatste ei van het schaaltje.

MOEDER (TEGEN DOCHTER)

(snel) Eén euro twintig.

DOCHTER

Wat?! Daarnet was het nog negentig cent!

MOEDER

Ja, schaarste, hè. Dan stijgt de prijs.

ZOON

Eén euro vijftig als ik dat ei mag!

DOCHTER

Nee, ik had ‘m eerder.

VADER

Maar hij biedt meer, dus sorry.
Hij wil het ei aan zijn ZOON geven.

DOCHTER

Eén euro zeventig!

ZOON

Twee euro!

DOCHTER

Vijf euro!

ZOON

Twintig!

DOCHTER

Dit is belachelijk.

ZOON

Geef hier dat ei.
VADER heeft driftig meegeschreven in het kasboek.

VADER

Alleen als je een krantenwijk neemt. Anders kun je het nooit betalen.

ZOON

Ehh… Is mijn skateboard ook goed?

DOCHTER

Ik hoef NIETS meer!

MOEDER

Mooi, dan kun je me helpen met afruimen.
Maar de DOCHTER blijft bewegingloos zitten.

DOCHTER

Voor hoeveel?
Verbluft kijkt de MOEDER naar haar DOCHTER.

MOEDER

Lieverd, ik kan niet alles alleen. De was moet nog worden opgehangen, de kamer gestofzuigd.

DOCHTER

Voor twintig euro was ik af.
De MOEDER hapt naar adem van verontwaardiging.

MOEDER (TEGEN ZOON)

Marco, help jij me dan?!
Meewarig schudt de ZOON zijn hoofd:

ZOON

Oei-oei-oei, mijn uurtarief ligt héel hoog!
Vragend kijkt de MOEDER naar VADER die zijn kasboek bestudeert.

VADER

Met dit ontbijt hebben we dertig euro zeventig verdiend.

ZOON

Daar doe ik het voor!
En tevreden begint hij de ontbijttafel af te ruimen. VADER en MOEDER kijken onthutst toe.

INT. GEMEENTEHUIS – KANTOOR BURGEMEESTER

BRIGADIER

Meneer de burgemeester? Heeft u een klein momentje? Het gaat over de voetbalwedstrijd van morgenmiddag.
Door een kier van de deur steekt het hoofd van een BRIGADIER.

BURGEMEESTER

O zeker, brigadier, kom verder! Alles moet worden gedaan om rellen te voorkomen. Geen ruitje mag er sneuvelen in de stad.

BRIGADIER

Dan heb ik hier het perfecte plan.
Hij komt de kamer binnen in een volledig ridderharnas met zwaard en een helm onder zijn arm. De burgemeester neemt zijn leesbril af.

BURGEMEESTER

… krijg nou de…

BRIGADIER

Geïnspireerd op de slag bij Vlaardingen. De laatste keer dat de Bereden Brigade deze stad succesvol heeft verdedigd.

BURGEMEESTER

Dat was duizend jaar geleden!

BRIGADIER

(samenzweerderig) Precies! Dat zullen die voetbalfans dus nooit verwachten! We hebben de brug over de Rijn al ondermijnd…

BURGEMEESTER

Wat hebben jullie?!

BRIGADIER (VERVOLGT)

… dus als ze over de A4 komen…
Zwiep! Een slag met zijn zwaard en een tafeltje met lamp stort ineen.

BRIGADIER (CONT.)

HOPPA! Weg bus!

BURGEMEESTER

Dat… dat… was een originele Tiffany…

BRIGADIER

Blijft over de A20. Van die kant verwachten we een paar duizend supporters…
Ratsss! Met zijn zwaard “tekent” hij een pijl op een groot, 17e eeuws schilderij van legers voor een ommuurde stad.

BURGEMEESTER

Nee! Nee!

BRIGADIER

Daarom hebben we hier en hier valkuilen gegraven.
Tsjak! Tsjak! Het zwaard “markeert” de valkuilen op het doek.

BURGEMEESTER

… niet dat schilderij…

BRIGADIER

En daarachter staan de katapults.
Roetsssss! Verlamd staart de burgemeester naar het verwoeste doek.

BURGEMEESTER

… katapults?

BRIGADIER

(laconiek) Hm-hm, naar Middeleeuws ontwerp. Hebben we drie weken aan gewerkt.
Hij pakt een loodzware boekensteun van het bureau en houdt dat in zijn gestrekte arm. Een rij boeken valt een voor een op de grond.

BRIGADIER (CONT.)

Je legt een steen van zo’n tachtig, negentig kilo op een soort lepel, je trekt die naar achteren en… hopla!
Zijn arm schiet omhoog en de boekensteun vliegt klets! Door het gebrandschilderde raam naar buiten.

BRIGADIER (CONT.)

Daarmee bestoken we ook de supporters in het water.

BURGEMEESTER

Welk water?

BRIGADIER

De Rijn. Kijk…
Hij giet een bloemenvaas leeg rond een agenda op het bureau.

BRIGADIER (CONT.)

We hebben alle dijken doorgestoken rond de stad, zodat er niemand meer bijkan.

BURGEMEESTER

Dat zijn contracten! M’n agenda!

BRIGADIER

En als er dan nog supporters doorheen glippen, tsja, dan wordt het tijd voor harde actie…

BURGEMEESTER

(in afschuw) O, mijn God! Dan wordt de bereden politie zeker ingezet?! Op hun paarden met lange lansen en bijlen die op die arme mensen inhakken!

BRIGADIER

Nee, dan begint de wedstrijd, bedoel ik. Het gaat daar altijd zo ruw aan toe.
De burgemeester kijkt hem verbijsterd aan.

BRIGADIER (CONT.)

(trots) Nou, wat vindt u ervan? Eerlijk zeggen, hoor.

BURGEMEESTER

Wat ik ervan vind? Wat ik ervan vind?!
Hij grist een decoratieve hellebaard van de wand achter hem en haalt uit naar de brigadier die zich verdedigt met zijn zwaard.

BURGEMEESTER (CONT.)

DIT VIND IK ERVAN!

BRIGADIER

Maar meneer de burgemeester toch!

BURGEMEESTER

EN DIT! EN DIT!
Hij drijft de brigadier achterwaarts zijn kantoor uit.

INT. POLITIEBUREAU – KANTOOR

Een COMMISSARIS in piekfijn politieuniform staat in zijn werkkamer.

COMMISSARIS

Wij van de Bereden Politie zijn de trots van het hele politiekorps, omdat we doeners zijn en geen klagers. Dus wat is nou precies het probleem?
Nu pas zien we een kleine AGENT die bijna bezwijkt onder het gewicht van de zwaargebouwde HOOFDAGENT op zijn rug. Stilte.

HOOFDAGENT

Mijn paard luistert slecht.

AGENT

Dat is helemaal niet… HNGK!
De hoofdagent heeft zijn hakken in de flanken van zijn ‘paard’ gezet en dat blijft maar ternauwernood overeind.

HOOFDAGENT

Gisteren bijvoorbeeld wilde ik een charge uitvoeren tegen hooligans uit Utrecht, slaat ie op de vlucht!

AGENT

Ja, hij had een helm op, maar ik… HNGK!

HOOFDAGENT

En tijdens het defilé voor de Koningin komen we als laatsten aangesjokt, gooit ie me bijna tegen de grond.

AGENT

NIET! NIET! IK BOOG… HNGK!
De commissaris loopt met een bedenkelijk gezicht om het tweetal heen.

COMMISSARIS (TEGEN AGENT)

Mja… Ik zag je ook al bezig op het springconcours vorige week… Dat was niet best.
De agent kijkt naar de grond.

COMMISSARIS (CONT.)

Hoe komt dat? Jij wilde toch zo graag bij de Bereden Politie?

AGENT

Op een paard, ja, niet áls paard.

HOOFDAGENT

Begint ie weer! We leven in de 21-eeuw, hoor. Dieren hebben ook rechten!

COMMISSARIS (TEGEN AGENT)

Is je stal soms niet schoon? Zitten de teugels te strak? Wat zit je dwars?
Stilte.

AGENT

Hij slaat me.

HOOFDAGENT

NIET!

AGENT

Jawel, hij slaat me met zijn zweep!

HOOFDAGENT

Eén tikje maar, omdat hij zo langzaam gaat.

COMMISSARIS (TEGEN AGENT)

Je bent ook niet bepaald een renpaard.

AGENT

LAAT MIJ DAN BOVEN!

HOOFDAGENT

Ja, hallo! Wie is hier nou hoger in rang?!

AGENT

Maar hij is veel te zwaar.

HOOFDAGENT

Ach, welnee.

AGENT

Hij is veel te zwaar en hij blijft maar dooreten. Altijd schept hij twee keer op. Twee keer soep, twee keer spaghetti, twee keer pudding.

HOOFDAGENT

Pff, hij is gewoon jaloers, omdat hij alleen maar haver krijgt.

COMMISSARIS (TEGEN HOOFDAGENT)

Je bent wel iets aangekomen volgens mij.

AGENT

Hij doet het gewoon expres.

COMMISSARIS (TEGEN AGENT)

Dus wat stel je voor?

AGENT

Kunnen we allebei niet gaan… lopen?
Stilte. De commissaris en de hoofdagent kijken hem verbijsterd aan.

COMMISSARIS

(ontploft) BEREDEN POLITIE ZIJN WIJ! EN DAT GOOI JIJ ZOMAAR TE GRABBEL?! HONDERD JAAR GESCHIEDENIS! DAARVOOR GA JIJ TWEE WEKEN DE DRESSUURMOLEN IN! EN NOU WEGWEZEN! HORTSIK!

HOOFDAGENT

IN GALOP! VORT!
Hij geeft zijn ‘paard’ een tik en stuurt hem richting deur.

COMMISSARIS

JE BENT EEN SCHANDE VOOR HET HELE KORPS!

AGENT (TEGEN HOOFDAGENT)

Nou deed je het weer. Je sloeg me.

HOOFDAGENT

Hou toch eens je kop!

AGENT

Hoofd. Paarden hebben een hoofd.

INT. TONEEL – COULISSEN

PRESENTATOR (OFF)

EN DAN NU… VOOR HET EERST IN HEINO… HELEMAAL UIT AMSTERDAM… SPECIAAL VOOR U… DE WEERGALOZE… DE ONVERBETERLIJKE… RENÉ FRÖBEL!
Zelfverzekerd loopt de artiest met gespreide armen het toneel op.

ARTIEST (OFF)

Ja-ja-jaaaaa, hier ben ik dan… De enige echte…
Buiten beeld barst een oorverdovend koeiengeloei los: boeh-boeh! Krijtwit deinst de artiest achteruit de coulissen weer in.

PRESENTATOR

Waar ga je heen?! Ze wachten op je!
Vanaf het toneel verschijnt de geschrokken PRESENTATOR.

ARTIEST

Maar dat is… Dat zijn…

PRESENTATOR

Wat? De lampen? Moet er meer licht? Of is het geluid niet goed?

ARTIEST

… Het publiek…

PRESENTATOR

Te weinig toeschouwers? Had je meer verwacht?!

ARTIEST

Het zijn koeien!

PRESENTATOR

Ehh… Ja en ze worden knap ongeduldig.
Bezorgd gluurt hij door een kijkgat in het roodfluwelen voordoek, waarachter het geloei weer aanzwelt.

ARTIEST

Denk jij nou echt dat ik ga zingen voor een stelletje koeien?!

PRESENTATOR

En dansen. Vooral dat nummer… (zingt) Er staat een paard in de gang, oh-oh, een paard in de gang, ja-ja, een paard in de gang…
Terloops demonstreert hij het bijbehorende dansje.

PRESENTATOR (CONT.)

Zijn ze dol op!

ARTIEST

Wat is dit? Waar ben ik?

PRESENTATOR

In het koeienhotel. Op onze wekelijkse bonte avond.

ARTIEST

Hiervoor kom ik dat hele pokkeneind uit amsterdam?!

PRESENTATOR

En dat stellen ze zeer op prijs. Echt. Dat zult u morgen wel proeven aan de melk. Dus kom.
Uitnodigend gebaart hij richting podium, waar het geloei verdergaat.

ARTIEST

O, nee! Ik verdom het! Ik blijf geen seconde langer bij die beesten!

PRESENTATOR

Beesten, beesten, dat klinkt weer zo… Wij zeggen liever: dames.

ARTIEST

Het zijn stinkende, hersenloze monsters!

PRESENTATOR

Maar wel uw grootste fans.
Venijnig haalt de artiest een stapeltje fanmail uit zijn binnenzak.

ARTIEST

Nee, dit! Dit zijn mijn grootste fans! Voor hen wil ik optreden en niet voor die… Die…

PRESENTATOR

(onderbreekt) Is dat de brief van Bella?
Verbaasd kijkt de artiest naar de bovenste brief in zijn handen.

ARTIEST

Hè, ja… Hoe kan…

PRESENTATOR

Heb ik geschreven namens die zwartbonte koe achterin.

ARTIEST

Wat?! Nee… Hier staat dat ze altijd meedanst op mijn muziek!

PRESENTATOR

Klopt, onze Bella heeft een enorm ritmegevoel. En deze…
Hij pakt de volgende brief uit het stapeltje.

PRESENTATOR (CONT.)

… Komt van Marie, die Friese Roodrok vooraan.
Verbijsterd draait de artiest de stapel brieven in zijn handen.

ARTIEST

Dus… Dus… Al mijn fans zitten hier?!

PRESENTATOR

Hm-hm, en ze zijn helemaal door het dolle!
In de zaal heeft het geloei een hoogtepunt bereikt. Verslagen laat de artiest zijn armen hangen en zucht:

ARTIEST

Als dit maar nooit bekend wordt...
Hij haalt diep adem en stapt dan het podium weer op. De presentator blijft alleen in de coulissen achter en applaudisseert. Stilte.

ARTIEST (CONT.)

(zingt) Er staat een paard in de gang… Oh-oh, een paard in de gang… Ja-ja, een paard in de gang…

EXT. WEILAND

ANTONIO (IN CAMERA)

Koken niet moeilijk. Kan iedereen. Belangrijkste is fantasie, geduld en… amore.
Bliep-bliep! Op de achtergrond struint wetenschapper JEAN-PAUL in witte labjas door het veld met een scanner die steeds luider piept.

ANTONIO (CONT.)

En verse groente.

JEAN-PAUL

Henkie, waar zit je? Henkie?
Verbaasd ziet Antonio hoe Jean-Paul om en onder de tafel kijkt.

JEAN-PAUL (CONT.)

Sorry, ik zoek een gekko. Heeft u misschien-

ANTONIO

Ik niet gekko, jij zelf gekko!

JEAN-PAUL

Nee, een hagedis! Van de universiteit hier. Gekko Henkie. We hebben ‘m jarenlang getraind, maar nou is hij vast verdwaald. Heeft u ‘m gezien?
Stilte. Roerloos houdt Antonio de pollepel vast.

ANTONIO

Ik weet niets.
Hij sluit het deksel van de soeppan.

JEAN-PAUL

Dat arme beest! Hij kan nooit ver zijn, want hij is zo aan ons gehecht.
Hij zet de scanner weer aan en loopt het beeld uit: bliep-bliep!

JEAN-PAUL (CONT.)

(O.S.) Henkie! Henkie!
Antonio kijkt weer in de camera en glimlacht.

ANTONIO

Bene, waar was ik… Ah, si! Als maar lang genoeg kookt, kan jij alles eten. Tutto!
Onmiddellijk verschijnt Jean-Paul weer in beeld met de luid piepende scanner: bliep-bliep! Hij drukt op een knop. Plotse stilte.

JEAN-PAUL

… ook hagedissen?

ANTONIO

(geschokt) BARBARO! HOE KAN JIJ DAT ZEGGEN! TERRIBILE! IS DAT KEUKEN OLANDESA?! JEK!
Maar Jean-Paul komt al verbijsterd naar de keukentafel en houdt een afgehakte pootje omhoog. Overduidelijk van een gekko.

JEAN-PAUL

Maar dat lijkt wel… is dat niet… zijn pootje!

ANTONIO

Non, non, impossibile! Laat zien.
Hij pakt het pootje van Jean-Paul af en bekijkt het vluchtig.

ANTONIO (CONT.)

Anijsblaadje.
Hij steekt het pootje in zijn mond en slikt het meteen door.

ANTONIO (CONT.)

(triomfantelijk) Zie je!
Vol afschuw kijkt JEAN-PAUL hem aan.

JEAN-PAUL

WAT ZIT ER IN DIE PAN?!

ANTONIO

Is geheim.

JEAN-PAUL

MAAK OPEN DIE PAN!

ANTONIO

Non-non! Slecht voor soeppie.

JEAN-PAUL

ACH, WELNEE!
Voordat Antonio hem kan tegenhouden, gooit Jean-Paul het deksel eraf en giet alle soep op de grond. Hij kijkt in de lege pan.

JEAN-PAUL (CONT.)

Henkie?

ANTONIO

Bravo. Grote jongen. Fantastico.

JEAN-PAUL

(bedeesd) Sorry, ik dacht echt…
Antonio draait demonstratief weg. Jean-Paul kijkt recht in de camera.

JEAN-PAUL (CONT.)

Sorry.
Hij druipt af, woedend nagekeken door antonio.

ANTONIO

Cretino…
Hij bekijkt de schade en haalt de lege pan weg. In de camera:

ANTONIO (CONT.)

Bene. Dan maar hoofdgerecht.
Hij tilt een stolp van een schaal en daar ligt de gebraden hagedis, versierd met tomaatjes op een bed van sla.

INT. SCHIPHOL – DOUANEPOST

OMROEPSTER (V.O. VIA INTERCOM)

DOUANIER (TEGEN COLLEGA)

DOUANIER (CONT.)

REIZIGER

COLLEGA

REIZIGER

REIZIGER (IN MOBIEL, CONT.)

DOUANIER (TEGEN COLLEGA)

COLLEGA

REIZIGER (IN MOBIEL, CONT.)

REIZIGER (TEGEN DOUANIER)

DOUANIER

COLLEGA

REIZIGER

DOUANIER (TEGEN REIZIGER)

REIZIGER

COLLEGA

REIZIGER

DOUANIER

REIZIGER

COLLEGA

REIZIGER

REIZIGER (CONT)

Hij is volledig bestuurbaar, zie je.

DOUANIER

Fascinerend. Kan je ‘m ook laten blazen?

REIZIGER

Tuurlijk.
Hij drukt op zijn mobiel, maar de kat blijft stil.

REIZIGER (CONT.)

Hm, er zit zo’n pak gebruiksaanwijzingen bij. Moet ik nog doornemen.
De COLLEGA heeft zijn handboek inmiddels opengeslagen.

COLLEGA

HIER STAAT HIJ: EEN BENGAALSE TIJGERKAT! HARTSTIKKE VERBODEN!

REIZIGER

Ja, en ze hebben ook andere modellen: siamezen, perzen. Luister! Dan hoor je het motortje lopen.
Alledrie luisteren ze toe en inderdaad: geronk.

DOUANIER

Verdomd! Prrr-prrr. Wat een geinig ding.

COLLEGA

HIJ SPINT! HIJ IS GEWOON AAN HET SPINNEN!

DOUANIER (TEGEN REIZIGER)

Nou, veel plezier ermee.

REIZIGER

Dat gaat wel lukken.
Hij slaat de koffer dicht, maar op het laatste moment:

COLLEGA

NIKS D’ERVAN! HIER BLIJVEN!
Met beide handen grijpt de COLLEGA de kat onder het deksel en een afgrijzelijk gesis en geschreeuw breekt los.
TIMELAPSE: Een hele tijd later zit de DOUANIER naast de COLLEGA, die beide armen tot aan de schouders in het verband heeft en een bloederig litteken over z’n gezicht.

DOUANIER

Nou, petje af, hoor. Met je blote handen een Bengaalse Tijgerkat grijpen. Je moet het lef maar hebben.
De COLLEGA kijkt beteuterd voor zich uit.

INT. KANTOOR

LEONOOR

(discreet) Ben, we willen je niet pushen, hoor, maar… hoe lang gaat dit duren?

WOUTER

Ja, het is best druk vandaag en wij moeten nog beginnen.

BEN

Sssht! Laat me even. Deze ruimte kan jullie inspireren en tien keer zo effectief laten werken, als we hem inrichten als een Japanse tuin.

TIMO

Met kiezelstenen en een vijver?

BEN

Nee, vanuit een energetisch centrum en dat ligt… hier, precies op deze plek. Wouter, de prullenmand!
Wouter draagt de gevulde prullenmand als een kostbaar voorwerp naar de aangewezen plek en zet hem neer. Ben doet een stap achteruit.

BEN (CONT.)

Oooh! Wat een rust meteen! Zien jullie dat?!

LEONOOR

Ja, heel rustig zelfs.

BEN

Dat noem ik nou een statement!

WOUTER

Waarover? Dat wij alleen maar rotzooi maken?!

BEN

Juist niet! Jullie zijn niet snel tevreden, jullie schrappen, jullie gooien weg en dat is goed! Hoe hoger de eisen, hoe voller de prullenmand! Dit…
Hij houdt de volle prullenmand omhoog.

BEN (CONT.)

… betekent dat hier hard wordt gewerkt!
Hij ruikt opeens een vieze geur uit de prullenmand naast z’n hoofd.

BEN (CONT.)

Wat is dat?

TIMO

O, van onze dropveterwedstrijd.

WOUTER

Leonoor werd misselijk.
Ben staart met afschuw naar de prullenmand .

LEONOOR

En waar moeten we dan werken? Op de grond?!

BEN

Rustig, rustig nou maar.
Hij zet de prullenmand weer heel zorgvuldig neer.

BEN (CONT.)

Van hieruit gaan we opbouwen. Alles heel precies. Totdat we de optimale omgeving hebben. Dat bureau bijvoorbeeld kan het beste… daar.
Hij wijst. Wouter en Timo sjouwen het bureau naar de aangewezen plek. Op dat moment rinkelt een telefoon vanuit de meubelberg.

LEONOOR (IN HOORN)

Hallo, met Leonoor—
Ze heeft de verkeerde telefoon en pakt razendsnel een andere.

LEONOOR (CONT.)

Hallo, met— (weer niet) Hallo— (weer niet) Waar— (weer niet) is die— (weer niet) pokke-telefoon?!
De laatste telefoon blijkt de juiste.

LEONOOR (CONT.)

O, sorry… Wouter?
Ze kijkt naar Wouter die nog steeds het eerste bureau sjouwt.

BEN

Nog een tikkeltje naar rechts. Een halve centimeter.

LEONOOR (IN HOORN)

Kunt u later misschien terugbellen? Hij ehh… zit in vergadering.
Ben is ondertussen helemaal in zijn element. Timo en Wouter niet.

BEN

Ja-ja-ja, jongens! We zijn goed bezig! Voel je die spanning tussen die prullenmand en dat bureau?!

TIMO

Ik wel. In m’n schouder.

BEN

Nu nog de speelse elementjes: daar-daar-en-daar!
Gebaart wild en volslagen willekeurig in het rond.

BEN (CONT.)

De onverwachte doorkijkjes: ik-zie-je-wel, ik-zie-je-niet,
jing-jang, jang-jing, snap je wel.
Timo en Wouter plaatsen ongemotiveerd voorwerpen in de ruimte. Leonoor kijkt met gemengde gevoelens toe.

LEONOOR

Ik zie het niet.

BEN

En voortaan gebruiken we alleen nog natuurlijke materialen! Kurk tegen het plafond, jute tegen de muren en verder overal hout!

INT. REDACTIE VAN HET KLOKHUIS

LEONOOR (IN HOORN)

Nee, het is niet erg, Wouter, doe maar rustig aan. De hele aflevering is toch al klaar.
Woest loopt Ben de redactie binnen.

BEN

Eén euro vijfenzestig per liter! Dat is toch niet normaal?!

LEONOOR (TOT TIMO)

Waar heeft hij het over?

TIMO

Karnemelk, denk ik, of jenever.

BEN (VERVOLGT)

En ik verbruik zo’n twintig liter per week. Minstens. Dus ik heb geen keus.

TIMO (DISCREET)

Misschien moet je iets minder drinken.

LEONOOR (BEZORGD)

Of professionele hulp inschakelen?
Ben kijkt haar niet-begrijpend aan.

BEN

Hoezo? Gaan die mijn auto dan duwen?!

TIMO & LEONOOR

O, benzine! Je hebt het over benzine!

BEN

Ja, wat anders?! Nog even en ik moet met het openbaar vervoer naar m’n werk. Of nog erger: op de fiets!

TIMO

Net als ik.

BEN

(ziet opstelling) Wat is dit nou weer troep?!

LEONOOR

Proefje van Wouter.

BEN

Mij blijft ook niets bespaard.

TIMO

(lacherig) Hij probeert een motor te laten draaien op sperzieboontjes en een kropje sla. Voor een schoner milieu, ha-ha!

LEONOOR

Ik ruim het wel even op.

TIMO

Echt volkomen…

BEN

Briljant!

TIMO

Ja… dat woord zocht ik.

BEN

Biobrandstof, dat is innovatief, dat is revolutionair, dat is… Het Klokhuis! Dit moeten we vanavond uitzenden!

LEONOOR

Maar we hebben al een reportage van Bart en het recept van een broodje gezond!

BEN

Boring! Daar kijkt geen hond naar!

TIMO

We hebben er een week aan gewerkt!

BEN

Had het dan even aan mij gevraagd, want waarom denken jullie eigenlijk dat ik de baas ben van deze toko?

LEONOOR

Omdat niemand anders wilde?

TIMO

Vriendjespolitiek?

LEONOOR

Je bent de alleroudste?

BEN

(negeert hen) Omdat ik een feilloze intuïtie heb. Ik voel precies waar de hele wereld op wacht. Zoals dit! (wijst naar opstelling) Dus Timo, waarschuw de zender maar.
Timo schiet de redactie uit.

BEN

We gooien de hele uitzending om!

LEONOOR

Maar daar is helemaal geen tijd meer voor!

BEN

Des te beter! Televisiemaken op het scherpst van de snede, daar hou ik van! Pats-boem, bovenop de actualiteit! Voel je die adrenaline? Voel je de zenuwen al gieren door je lijf?! This is television, man! Wouter, are you ready?
Geen reactie. Ben kijkt om zich heen.

BEN

Wouter?

LEONOOR

Die staat nog in de file.