Long Day’s Journey into Night
Een lange dagreis naar de nacht is het sterk autobiografische toneelstuk dat Eugene O’Neill in 1941 schreef, maar dat op zijn verzoek pas na zijn dood werd vrijgegeven. Het hartverscheurende stuk laat één dag uit het leven van de familie Tyrone zien. De vader, een vastgeroeste acteur, komt niet los van zijn armoedige jeugd. Zijn vrouw Mary heeft een hekel aan de eindeloze tournees langs theaters en hotelkamers en is verslaafd aan morfine. Hun oudste zoon Jamie heeft een drankprobleem en Edmund, de jongste, lijdt aan tuberculose.
